Czy egzekucja komornicza jest możliwa, gdy dłużnik jest za granicą? Cała prawda o ucieczce przed długami

Emilia Karska-Ciepielewska

•

18 sierpnia 2026

Wyjazd za granicę nie sprawia, że długi w Polsce przestają istnieć. Zmiana kraju może być dla wierzyciela utrudnieniem, jednak nie przekreśla możliwości dochodzenia roszczeń. Nie jest to więc sposób na skutecznie uniknięcie spłaty długów. Przeczytaj poniższy artykuł, a dowiesz się, czy komornik może zając zagraniczne konto, czy za długi można być zatrzymanym na granicy oraz czy przez długi można trafić do więzienia.

Długi a pobyt za granicą – fakty i mity o nowym życiu

Wyjazd za granicę często wydaje się prostym sposobem na nowy początek i odcięcie się od problemów finansowych w Polsce. W praktyce jednak relacja między dłużnikiem a wierzycielem nie znika tylko dlatego, że zmienia się adres zamieszkania. Zasady są dość proste – wierzyciel nadal ma prawo dochodzić spłaty zobowiązań albo próbować negocjować warunki odzyskania pieniędzy. Zmiana kraju nie kasuje automatycznie długu.

Wokół życia za granicą krąży sporo mitów. Najczęstszy z nich mówi, że po opuszczeniu kraju komornik nie może już egzekwować spłaty powstałego zadłużenia. Prawda jest jednak taka, że wierzyciel może dochodzić długu również za granicą, co oznacza, że zobowiązanie nadal istnieje, tylko jego ściąganie może być bardziej złożone i czasochłonne.

Warto też doprecyzować, jak to wygląda na etapie jeszcze przed złożeniem wniosku egzekucyjnego. Jeśli dług nie został skierowany do sądu, a dłużnik wyjeżdża za granicę, nie powoduje to automatycznego zamknięcia sprawy. Zobowiązanie nadal obowiązuje, a relacja między stronami istnieje – zmienia się jedynie sposób jej prowadzenia i tempo działań wierzyciela. Wierzyciel wówczas:

• kontaktuje się z dłużnikiem;
• wysyła przypomnienia lub wezwania do zapłaty (elektronicznie lub na zagraniczny adres);
• może proponować ustalenie harmonogramu spłaty.

Dopiero brak reakcji i chęci współpracy prowadzi do eskalacji sprawy i skierowania jej na drogę formalną.

Czy ucieczka przed długami za granicę to skuteczny plan?

Komornik nie ma możliwości zajęcia zagranicznych rachunków bankowych, gdyż system OGNIVO działa tylko w Polsce. Zajęcie wymaga lokalnego komornika powołanego na podstawie polskiego wyroku sądu.

Przedawnienie

Wiele osób błędnie zakłada, że wystarczy odczekać określony czas, aby zobowiązanie wygasło i w ten sposób automatycznie uwolnić się od długu. W rzeczywistości bieg przedawnienia, choć rzeczywiście istnieje, może zostać przerwany przez podjęcie określonych czynności – na przykład wniesienie pozwu, wszczęcie egzekucji na wniosek wierzyciela lub uznanie roszczenia przez dłużnika.

Przerwanie przedawnienia skutkuje tym, że na czas trwania wdrożonych działań, na przykład prowadzenia egzekucji, termin nie biegnie. Po zakończonych procedurach termin co do zasady zaczyna biec od nowa, chyba że dług faktycznie został wyegzekwowany.

Sam wyjazd za granicę nie daje żadnej gwarancji uniknięcia odpowiedzialności. Co więcej, problem nierzadko ujawnia się dopiero po powrocie do Polski, bowiem dłużnik, który przez lata przebywał za granicą, może nie zdawać sobie sprawy z prowadzonego postępowania. Istnieje więc szansa, że po podjęciu pracy w Polsce, komornik zajmie rachunek bankowy dłużnika lub sięgnie do środków z jego wynagrodzenia.

Odpowiedzialność karna

Jeżeli dług wynika z celowego wprowadzenia w błąd lub oszustwa, sytuacja robi się znacznie poważniejsza. W takich przypadkach możliwe jest prowadzenie postępowania karnego, które nie jest ograniczone miejscem pobytu sprawcy. Współpraca międzynarodowa pozwala na skuteczne dochodzenie takich spraw również poza Polską.

Choć wyjazd może chwilowo utrudnić kontakt z wierzycielem, nie rozwiązuje problemu. Najczęściej prowadzi do jego wydłużenia, wzrostu kosztów i większej presji prawnej w przyszłości. Z punktu widzenia dłużnika bardziej przewidywalnym rozwiązaniem jest próba porozumienia niż liczenie na to, że zmiana kraju zamknie sprawę.

Czy za ucieczkę przed długami grozi więzienie?

Za samą ucieczkę przed długami więzienie nie grozi – zwykły dług cywilny to nie przestępstwo. Ryzyko kary pojawia się dopiero przy ukrywaniu majątku (art. 300 Kodeksu karnego) lub oszustwie kredytowym.

Wyjazd za granicę nie daje podstawy do zatrzymania dłużnika przed tamtejsze służby. Niespłacony kredyt czy pożyczka to zobowiązanie cywilne, co oznacza, że w celu odzyskania środków wierzyciel może jedynie wysyłać wezwania do zapłaty lub dążyć do wszczęcia egzekucji komorniczej.

Niemniej kara pozbawienia wolności może grozić w sytuacji, gdy dłużnik celowo ukrywa lub wyzbywa się majątku, aby nie spłacać wierzyciela. Powyższe działania mogą stanowić przestępstwo z art. 300 Kodeksu karnego, polegające karze pozbawienia wolności do 3 lat.

Odpowiedzialność karna grozi również przy oszustwach podczas zaciągania kredytu. Art. 297 § 1 Kodeksu karnego obejmuje wówczas wykorzystanie nieprawidłowej lub podrobionej dokumentacji i oświadczeń w celu wyłudzenia kredytu lub pożyczki. Za taki czyn grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Innymi słowy, samo posiadanie niespłaconego długu może prowadzić do postępowania sądowego i egzekucji, ale nie oznacza popełnienia przestępstwa. Dopiero podjęcie celowych działań skutkujących szkodą dla wierzycieli daje podstawy do doszukiwania się znamion przestępstwa.

Czy za długi mogą zatrzymać na granicy?

Nie, jeśli mówimy o zwykłym długu cywilnym, jak niespłacony kredyt czy pożyczka. Sytuacja może być inna, gdy dana osoba jest jednocześnie podejrzana o popełnienie przestępstwa.

Jakie sposoby unikania komornika stosują dłużnicy i dlaczego są ryzykowne?

Dłużnicy stosują kilka sposobów unikania komornika – wyjazd za granicę, praca na czarno, przepisanie majątku na rodzinę – ale każdy z nich niesie ryzyko prawne, w tym odpowiedzialność karną z art. 300 Kodeksu karnego.

• Wyjazd za granicę -praca za granicą a komornik to zagadnienie, które zgłębia coraz więcej osób posiadających długi. Warto jednak wiedzieć, że sam wyjazd nie umarza zobowiązania ani nie sprawia, że dochodzenie roszczeń jest niemożliwe. Traktowanie wyjazdu za granicę jako sposobu na komornika może jedynie odsunąć problem w czasie, choć wiele egzekucji może być obecnie prowadzonych także poza Polską, jeśli wierzyciel podejmie ku temu odpowiednie kroki.
• Praca na czarno – wiele dłużników, który zastanawiają się, jak ominąć komornika, decyduje się na podjęcie nielegalnego zatrudnienia, aby środki otrzymane za pracę nie zostały zajęte. Takie działanie, choć może chwilowo utrudnić egzekucję, jest przede wszystkim ryzykowne dla samego dłużnika. Praca na czarno nie zapewnia pełnej ochrony, jaką dawałoby udokumentowane zatrudnienie, a także może generować trudności z udokumentowaniem dochodów, rozliczeniami czy uzyskaniem niektórych świadczeń.
• Minimalne wynagrodzenie + reszta „pod stołem” – brak transparentnego przedstawienia rzeczywiście uzyskiwanych dochodów może prowadzić do dodatkowych problemów prawnych. Wówczas oprócz tego, że nie rozwiązuje problemu zadłużenia, może wiązać się z szeregiem kolejnych negatywnych konsekwencji.
• Przepisanie majątku na rodzinę – przepianie nieruchomości, pojazdu czy innych wartościowych aktywów członowi rodziny nie zawsze oznacza, że wierzyciel nie będzie mógł sięgnąć do tych składników. W sytuacji, gdy owa czynność została dokonana z pokrzywdzeniem wierzyciela, może on żądać uznania jej za bezskuteczną wobec siebie.
• Ukrywanie pieniędzy – gromadzenie środków na innych rachunkach bądź korzystanie z banków spółdzielczych czy SKOK-ów nie daje gwarancji ochrony pieniędzy przed egzekucją. Niezwykle ryzykowne staje się przede wszystkim celowe ukrywanie majątku w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela – może to stanowić przestępstwo z art. 300 Kodeksu karnego.

Art. 300 § 1 Kodeksu karnego za działania mające na celu udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela przewiduje karę pozbawienia wolności do 3 lat. Jeżeli działanie ma na celu udaremnienie wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, art. 300 § 2 przewiduje karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Nie ma skutecznego sposobu na to, jak uniknąć komornika. Wszelkie działania podejmowane przez dłużników mogą odsunąć problem w czasie, ale ten wcześniej czy później i tak się pojawi. Dlatego dobrym wyjściem nie byłoby szukanie odpowiedzi na pytanie: „jak ukryć pieniądze przed komornikiem?”, tylko zastanowienie się, jakie działania podjąć, aby problem nie eskalował.

Polski komornik a pobyt za granicą – gdzie kończy się władza polskiego urzędnika?

Długi egzekwowane z udziałem polskich komorników muszą mieścić się w granicach polskiej jurysdykcji. Oznacza to, że jeśli egzekucja ma sięgnąć za granicę, musi zająć się tym lokalny organ w danym państwie, według tamtejszych zasad.

Jeśli dłużnik przenosi się za granicę, sytuacja się komplikuje, ale nie jest bez wyjścia. Komornik w Polsce:

• może nadal prowadzić egzekucję z majątku znajdującego się w Polsce, jak konta w polskim banku, nieruchomości, pojazdy i inne wartościowe aktywa;
• nie może samodzielnie zająć zagranicznego konta czy wynagrodzenia.

Aby sięgnąć po majątek za granicą, wierzyciel musi uruchomić dodatkowe procedury, najczęściej sądowe, w kraju, w którym przebywa dłużnik. W Unii Europejskiej proces ten jest możliwie jak najbardziej uproszczony, jednak wciąż wymaga czasu, odpowiednich dokumentów i często wsparcia lokalnych instytucji.

Czy komornik znajdzie mnie za granicą i zajmie moje konto?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań, jednak odpowiedź nie jest zero-jedynkowa.

Sam komornik nie ma bezpośredniego dostępu do zagranicznych baz bankowych ani systemów identyfikacji rachunków w innych krajach. Wówczas:

• nie sprawdzi on automatycznie zagranicznego konta;
• nie zajmie środków samodzielnie, jak w przypadku polskich rachunków (system OGNIVO działa tylko w Polsce).

To jednak nie znaczy, że dłużnik pozostaje niewidoczny dla polskich organów egzekucyjnych.

Wierzyciel może bowiem:

• ustalić aktualny adres dłużnika za granicą, na przykład przez korespondencję, rejestry danych czy informacje od pracodawcy;
• wystąpić do sądu o uznanie polskiego wyroku w innym kraju;
• wszcząć postępowanie egzekucyjne w danym państwie (po uznaniu wykonalności orzeczenia) – zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym kraju.

Co istotne, jeżeli dłużnik wciąż korzysta za granicą z polskiego rachunku bankowego, komornik może zająć go w sposób tradycyjny.

Czy komornik może wejść na niemieckie konto?

Nie w sposób bezpośredni. Komornik działający na terenie Polski nie może po prostu wysłać zajęcia do niemieckiego banku i prowadzić tam egzekucji.

Wierzyciel może jednak skorzystać z odpowiednich procedur pozwalających na uzyskanie informacji o rachunkach oraz wykonanie europejskiego nakazu zabezpieczenia rachunku.

Konto w Czechach a komornik

W tym przypadku rachunek nie zostanie zajęty automatycznie przez polskiego komornika, ale wierzyciel również może korzystać z unijnych mechanizmów dochodzenia należności i zabezpieczenia środków na rachunkach w innym państwie.

Kredyt w Anglii ucieczka do Polski

Po Brexicie sytuacja jest bardziej skomplikowana niż w przypadku państw Unii Europejskiej. Odpowiednie procedury, takie jak europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym, nie obejmują już bowiem Wielkiej Brytanii w taki sam sposób, jak w przypadku innych państw członkowskich. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że dochodzenie pieniędzy przez wierzyciela jest niemożliwe.

Egzekucja może wówczas wymagać zastosowania odpowiednich procedur i pozyskanie dokumentów obowiązujących w Wielkiej Brytanii. Dopiero po uzyskaniu podstawy do egzekucji możliwe są działania z wykorzystaniem brytyjskich organów egzekucyjnych.

Sama procedura może być różna w zależności od kraju, ale zmiana państwa nie powoduje automatycznego wygaśnięcia zobowiązania.

Praca za granicą a komornik w Polsce – jak to wygląda w praktyce?

Jeśli dłużnik mieszka i pracuje w innym kraju, to:

Przeczytaj również:

Jak usunąć wpis w KRD i wyjść z rejestru dłużników? Przewodnik na 2026 rok

Telewizor na raty dla zadłużonych – czy to możliwe?

• zagraniczny pracodawca nie podlega polskiemu komornikowi;
• komornik nie może wysłać do niego zajęcia wynagrodzenia tak, jak w Polsce.

Aby zająć pensję za granicą, wierzyciel musi:

1. Uzyskać odpowiedni tytuł wykonawczy, na przykład wyrok sądu z klauzulą wykonalności.
2. Doprowadzić do jego uznania w danym kraju.
3. Wszcząć egzekucję u lokalnego organu – tamtejszego komornika.

Choć proces jest wolniejszy i bardziej kosztowny, stanowi ochronę dla osób, które dążą do odzyskania swoich należności.

Co ważne:

• każdy kraj ma własne zasady zajęcia pensji (inne kwoty wolne od zajęcia, inne limity);
• egzekucja za granicą czasem może być mniej dotkliwa niż w Polsce, choć nadal istnieje.

Kiedy komornik może sięgnąć po europejski tytuł egzekucyjny?

Przełomowy moment w egzekucji pojawia się wtedy, gdy wyrok wydany w Polsce ma zostać wykonany w innym kraju Unii Europejskiej.

Aby było to możliwe, wierzyciel musi uzyskać Europejski Tytuł Egzekucyjny (ETE), który nadaje orzeczeniu moc wykonalności poza granicami Polski. Dopiero na tej podstawie lokalne organy egzekucyjne mogą podjąć działania wobec dłużnika.

Czym jest Europejski Tytuł Egzekucyjny?

Europejski Tytuł Egzekucyjny to urzędowe potwierdzenie, że dany wyrok jest ważny i wykonalny w całej UE.

Jeśli sąd w Polsce wydał prawomocne orzeczenie, a spełnione są określone warunki, można uzyskać dokument ETE. Dzięki niemu:

• nie trzeba ponownie pozywać dłużnika w innym kraju;
• nie trzeba prowadzić osobnego procesu uznawania wyroku;
• zagraniczny komornik może rozpocząć egzekucję od razu.

Można więc powiedzieć, że na mocy tego dokumentu sądowego, polski wyrok zostaje przeniesiony do innego państwa i tam staje się podstawą do działania lokalnych organów egzekucyjnych.

W jakich sytuacjach można uzyskać ETE?

Nie każdy wyrok automatycznie się do tego kwalifikuje. Najczęściej Europejski Tytuł Egzekucyjny stosuje się w przypadku tzw. roszczeń bezspornych. Oznacza to, że dłużnik nie zakwestionował długu, nie zareagował na pozew czy nakaz zapłaty w terminie, albo sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem bez dalszego sporu.

Dodatkowo ważne jest to, że dłużnik musiał zostać prawidłowo poinformowany o postępowaniu i miał realną możliwość obrony swoich praw. Bez tego ETE nie zostanie nadany.

Jak wygląda procedura wydania Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego?

1. Wyrok w Polsce – Sąd stwierdza istnienie długu i wydaje prawomocne orzeczenie.
2. Wniosek o ETE – Wierzyciel musi złożyć wniosek o nadanie wyrokowi statusu Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego.
3. Wykorzystanie dokumentu w UE – Zatwierdzony ETE trafia do kraju, w którym przebywa dłużnik.
4. Egzekucja za granicą – Lokalny organ egzekucyjny podejmuje działania według prawa swojego państwa.

Co jeśli dłużnik ukrywa się poza Unią Europejską?

Wyjazd poza Unię Europejską nie powoduje, że dług znika ani że wierzyciel traci możliwość jego dochodzenia. Różnica polega na tym, że egzekucja staje się bardziej złożona, bo nie działa już jednolity system uznawania wyroków jak w UE.

W tej sytuacji wszystko zależy od kraju, w którym przebywa dłużnik, oraz od tego, czy istnieją między Polską a tym państwem odpowiednie regulacje dotyczące wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń.

Co wtedy faktycznie może zrobić wierzyciel?

• Uznanie polskiego wyroku w innym kraju – Jeśli dłużnik ucieknie poza UE, wierzyciel zwykle musi przejść procedurę uznania lub przepisania wyroku na prawo lokalne. Dopiero wtedy zagraniczny sąd pozwala na egzekucję.
• Lokalne postępowanie sądowe – W niektórych państwach zamiast uznawania wyroku trzeba wszcząć kolejne postępowanie sądowe. To wydłuża cały proces, ale nadal pozwala dochodzić należności.
• Egzekucja przez lokalnego komornika lub urząd egzekucyjny – Po uzyskaniu podstawy prawnej sprawa trafia do lokalnych organów egzekucyjnych, które mogą zająć majątek dłużnika w danym kraju, w tym jego konto bankowe, wynagrodzenie, nieruchomości i ruchomości.

Nawet jeśli dłużnik wyjechał, wierzyciel często sprawdza, czy:

• nie ma pieniędzy znajdujących się na polskich kontach;
• nie posiada nieruchomości lub pojazdów;
• nie ma majątku w innych krajach UE (który łatwiej zająć niż ten poza UE).

Można więc stwierdzić, że przebywanie poza Unią Europejską nie prowadzi do unieważnienia długu, a może jedynie:

• wydłużyć cały proces;
• znacząco zwiększyć koszty postępowania;
• utrudnić kontakt i ograniczyć możliwość dojścia do porozumienia.

Ile kosztuje wierzyciela ściganie dłużnika za granicą?

Ściganie dłużnika za granicą kosztuje wierzyciela z góry: tłumaczenia przysięgłe, zagraniczną kancelarię i lokalnego komornika – łącznie nawet kilka tysięcy euro, bez gwarancji odzyskania długu.

Przy egzekucji za granicą wierzyciel musi przede wszystkim brać pod uwagę szereg kosztów wynikających z aspektów prawnych i organizacyjnych, takich jak:

• tłumaczenie dokumentów – w wielu przypadkach wymagane może być przygotowanie tłumaczeń przysięgłych;
• pomoc prawna – wierzyciel może potrzebować pomocy prawnika specjalizującego się w sprawach zagranicznych oraz znającego lokalne przepisy i procedury;
• rozliczenia z lokalnym organem egzekucyjnym – wraz z rozpoczęciem postępowania pojawiają się koszty egzekucji w danym kraju.

Do tego dochodzi podstawowe ryzyko wynikające z tego, że wierzyciel może ponieść wszystkie te koszty i zdobyć europejski tytuł egzekucyjny, a mimo to nie odzyskać pieniędzy. Niemniej w przypadku skutecznej egzekucji, koszty całego postępowania mogą ostatecznie obciążyć dłużnika.

W sytuacji, gdy dany dłużnik nie posiada nieruchomości, rachunków zasilonych środkami, które pokryłyby roszczenie ani innych składników majątku, które można skutecznie zająć, egzekucja może okazać się bezskuteczna. Dotyczy to również sytuacji, gdy dłużnik pracuje nielegalnie i nie wykazuje oficjalnych dochodów.

Z tego powodu przy mniejszych zobowiązaniach wierzyciel może uznać, że egzekucja za granicą jest po prostu nieopłacalna i zrezygnować z podejmowania dalszych działań.

Długi w Polsce a pobyt za granicą – jak rozwiązać ten problem legalnie?

Wyjazd za granicę nie powoduje automatycznego wygaśnięcia zobowiązań finansowych na terenie Polski, ale jednocześnie nie zamyka drogi do ich uporządkowania. System prawny przewiduje kilka legalnych mechanizmów, które pozwalają uregulować sytuację zadłużenia.

Kluczowe znaczenie ma aktywne podejście do sprawy, ponieważ brak reakcji zwykle prowadzi do eskalacji kosztów i działań egzekucyjnych.

Niemniej jednak pobyt za granicą może mieć znaczenie podczas negocjowania ugody z wierzycielem. Dochodzenie długu w innym kraju wiąże się dla wierzyciela z dodatkowymi kosztami i formalnościami, dlatego polubowne zakończenie sprawy może być dla niego bardziej opłacalne niż prowadzenie kosztownej egzekucji bez gwarancji sukcesu. To natomiast daje dłużnikowi argument do rozmowy, bowiem zamiast unikać kontaktu, może zaproponować jednorazową spłatę części zadłużenia w zamian za umorzenie pozostałej kwoty.

Obecnie zdarza się, że realna redukcja długu w myśl zawarcia ugody sięga 40-50% jego wartości. Nie jest to gwarancja otrzymania podobnych warunków w każdym przypadku, ale może stanowić skuteczny kompromis dla obu stron – wierzyciel otrzyma część środków bez konieczności inwestowania w egzekucję zagraniczną, a dłużnik jest w stanie pokryć dług o niższej wysokości.

Upadłość konsumencka jako formalne oddłużenie

Jednym z podstawowych narzędzi przewidzianych w polskim prawie jest upadłość konsumencka. Procedura ta przeznaczona jest dla osób fizycznych, które stały się niewypłacalne i nie są w stanie regulować swoich zobowiązań w sposób trwały.

W praktyce może ona prowadzić do:

• umorzenia części lub całości zobowiązań;
• wstrzymania egzekucji komorniczej;
• uregulowania sytuacji finansowej w ramach postępowania sądowego.

Ten krok powinien być jednak traktowany jako rozwiązanie ostateczne, ponieważ znacząco ogranicza prawa dłużnika do zarządzania jego majątkiem, a także może negatywnie wpływać na jego zdolność kredytową w przyszłości i utrudniać zaciąganie zobowiązań finansowych.

Negocjacje z wierzycielem i zawarcie ugody

Drugą możliwością pozostają negocjacje z wierzycielem lub podmiotem prowadzącym windykację.

W wielu przypadkach dochodzi do sytuacji, w której wierzyciel jest zainteresowany szybszym odzyskaniem przynajmniej części środków, zamiast długotrwałej egzekucji.

W ramach porozumienia możliwe jest, na przykład:

• rozłożenie zadłużenia na raty;
• redukcja części odsetek lub kosztów;
• zawarcie ugody obejmującej jednorazową spłatę niższej kwoty;
• czasowe zawieszenie działań windykacyjnych.

Profesjonalne oddłużanie i restrukturyzacja

W przypadkach bardziej złożonych, gdy klient zmaga się z wieloma zobowiązaniami lub nie ma możliwości samodzielnego uporządkowania swojej sytuacji finansowej, oferujemy profesjonalne wsparcie w zakresie oddłużania i restrukturyzacji zadłużenia.

W Biliti możesz liczyć na:

• szczegółową analizę całkowitego zadłużenia i struktury zobowiązań;
• opracowanie indywidualnego planu spłat dopasowanego do realnych możliwości finansowych;
• prowadzenie negocjacji z wierzycielami w celu uzyskania korzystniejszych warunków spłaty;
• wsparcie w procesie konsolidacji zobowiązań;
• pomoc w przygotowaniu potrzebnej dokumentacji.

Naszym celem jest uporządkowanie wielu zobowiązań w jeden możliwy do realizacji model spłaty i przywrócenie stabilności finansowej.

Wypełnij nasz formularz kontaktowy i odzyskaj spokój finansowy już dziś!

Autor artykułu: Emilia Karska-Ciepielewska

od 15 lat pracuje w finansach, a od ponad 6 lat w Biliti zajmuje się oddłużaniem i finansowaniem osób zadłużonych – konsolidacją zobowiązań, wychodzeniem ze spirali zadłużenia i pożyczkami dla osób w trudnej sytuacji. Przeprowadziła ponad 500 klientów przez procesy oddłużeniowe. Jest absolwentką prawa (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) i licencjonowanym pośrednikiem kredytowym – wpis do KNF: RPK035666. W Biliti pełni funkcję menadżera sprzedaży.

Zobacz profil eksperta

Udostępnij:

Oceń nas